Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Walizki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Walizki. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 18 marca 2014

Ale to już było, czyli drugie podejście do szafy starej prawie jak świat


Była sobie szafa stara prawie jak świat. Pewnie większość ludzi wyrzuciłoby ją na śmietnik i to z dużym hukiem, bo nie dość, że stara i zniszczona to jeszcze żadnych zawijasów ani ozdóbek, płaska jak wczesna nastolatka. Ale kiedy remontowaliśmy nasz dom zwany kiedyś ruderką traktowaliśmy każdy przedmiot z ciekawością jak mógłby on wyglądać po remoncie. No i jeszcze taki szczegół - nie mieliśmy kasy. Więc pomalowałam tę starą jak świat szafę, dorzuciłam transfer i to było dobre na tamten czas i na ilość pieniędzy, jaką mieliśmy.



Szafa po przeróbce nie zrobiła furory i raczej nie miała prawa, ponieważ transfer w płynie nie zawsze się prezentuje zwłaszcza na dużych powierzchniach w każdym razie mi to średnio wyszło. Tak w zasadzie to ledwo ją tolerowałam i być może wygląda to na film, w którym bohater został wielokrotnie zdemaskowany jednak akcja toczy się dalej, więc po raz kolejny ruszyłam na nią z farbami, woskami a dla dostojności dekorami.




Paliwem napędowym do kolejnej zmiany okazały się oczywiście farby Annie Sloan, które jak najazd Hunów przewróciły do góry nogami sposób patrzenia na wiele już pomalowanych rzeczy i spowodowały nastanie nowej ery nazwijmy ją: erą przerabiania rzeczy już raz przerobionych. Z zapałem stanęłam na czele tej operacji i  była to o wiele lżejsza niż poprzednio praca, bez szlifowania, i malowania w środku a żeby ominąć dużym łukiem niezbyt przyjazne kwestie techniczne zaangażowałam małżonka. 




Efekt na tyle mnie zadowala, że nie planuję kolejnej zmiany w każdym razie nie w tej dziesięciolatce, choć o ile pamiętam poprzednio też tak myślałam. Mimo, że po niższych partiach szafy przetoczył się desant  korników zostawiając dziesiątki maleńkich norek to i tak myślę, że wygląda lepiej niż wtedy, kiedy była wczesną płaską nastolatką a i w całym pokoju jakby pojaśniało. Czysta biel to jeden z lepszych sposobów na odmłodzenie starych, smutnych mebli jednak trochę mi się zeszło żeby wyciągnąć tak łebskie wnioski.


Pozostałe rzeczy, które wiszą, stoją na szafie lub przy szafie również zostały przemalowane, bo przy takiej jaśnie oświeconej wszystko, co mocno postarzone wyglądało anachronicznie. Poniżej obecne i poprzednie oblicze szafy starej prawie jak świat. 


poniedziałek, 31 grudnia 2012

Nieco wstecznie z Nowym Rokiem

Końca świata znów nie było tylko kasy nam ubyło śpiewa w jednym z ostatnich utworów  podsumowując  święta Piotr Bukartyk z właściwą sobie przemyślaną porcją ironii w związku z czym nieodwołalnie kroczy ku nam Nowy  Rok, jednak  wcale nie do przyszłości, ale do przeszłości chciałam nawiązać, bo znów kilka starych klamotów zagościło w naszym domu i lepiej brzmi, że znalazły się zgodnie ze stylem i zasadami vintage, niż to, że ze śmietnika przyniosłam kolejne trofeum w postaci starej walizki.


Podobnie jak przy swoich poprzednich walizkach po wyszorowaniu, zastosowałam jednoskładnikowy preparat do spękań na który delikatnie aby nie zamazać tych cennych spękań poszła farba akrylowa potem jak zwykle wycinanki z bardzo różnych źródeł, ale w miarę możliwości dobrane kolorystycznie, trochę patyny na boki i metalowe elementy aby wyglądały na lekko zardzewiałe i oczywiście lakier  akrylowy na koniec.

Jeszcze dość mocno postarzony chustecznik. 



Zmieniając nieco tematykę może jeszcze ktoś ostatnim rzutem na taśmę zechce zaadoptować nietypowy prezent lub wspomóc w jakikolwiek inny sposób niesamowitą akcję Ori w znalezieniu domów dla wszystkich psów z likwidowanego schroniska w Glinnie, co jest chyba ewenementem w skali  kraju. Prawie się to udało, ale prawie jak wiemy robi różnicę, bo zostało jeszcze około dwadzieścia psów.

 
A dla wszystkich odwiedzających mojego bloga stałych i przypadkowo przybywających z odległych sieci gości ułożyłam coś w rodzaju życzeń pisanych rymem, bo wiersz to raczej za duże słowo.

Jak co roku z Nowym Rokiem
dąży ku nam prężnym krokiem
życie nowe wciąż gotowe 
nieść zdarzenia przebojowe.
Bądźmy czujni, bądźmy zawarci
lecz rozumni i otwarci
na przygody ciągle nowe
i zadania rozwojowe.
I dlatego z tymże Rokiem
w naszych zwojach niech zagości
dużo treści i radości
niech odejdą niepokoje
a zasieki i wyboje
niechaj spłyną z nurtem rzeki
a na jawie oraz w sieci
słońce niech nam zawsze świeci.

Spełnienia tego wszystkiego i jeszcze więcej w tym kolejnym wyglądającym już coraz śmielej zza węgła roku życzy
Grażyna